Głównymi źródłami emisji energii akustycznej do środowiska, generowanej przez poruszające się pojazdy samochodowe są: hałas silnika, hałas układu wydechowego oraz oddziaływanie opon w kontakcie z nawierzchnią jezdni. W tym ostatnim przypadku wielkość poziomu hałasu zależy tak od rodzaju nawierzchni jak i od materiału, z którego wykonana została sama opona oraz od zastosowanego w niej bieżnika.

Hałas silnika oraz układu wydechowego pojazdu jest hałasem dominującym dla stosunkowo niewielkich prędkości ruchu – do wartości tzw. granicznej prędkości ruchu. Poniżej tej prędkości dominującym jest hałas układu napędowego pojazdu, natomiast powyżej – hałas toczenia związany z kontaktem koła z nawierzchnią.

Działania zapobiegawcze w zakresie ograniczenia emisji hałasu od dróg należy prowadzić wielokierunkowo, jednak zawsze według nadrzędnej idei, która polega na ograniczeniu emisji hałasu „u źródła”. W zdecydowanej większości przypadków zastosowanie nawierzchni o podwyższonych parametrach tłumiących hałas przynosi pozytywny efekt ekologiczny. Należy jednak pamiętać, że ciche nawierzchnie należy stosować tam, gdzie prędkości poruszania się pojazdów będą znaczne. W sytuacji zastosowania „cichej nawierzchni” oraz jednoczesnego ograniczenia prędkości poruszania się samochodów, zastosowanie tego rozwiązania może spowodować w szczególnych warunkach, że wartość poziomu hałasu na kontakcie koła z nawierzchnią jezdną praktycznie nie zmniejszy się lub zmiana będzie niewielka dla niewielkich prędkości poruszania się pojazdów.

W sytuacji, gdy końcowy efekt ograniczenia emisji hałasu jest niezadawalający, konieczne staje się zastosowanie dodatkowych rozwiązań ograniczających emisję hałasu do środowiska. Jednym z takich rozwiązań jest budowa ekranów akustycznych w bezpośrednim sąsiedztwie drogi. Projektowanie i realizacja ekranów akustycznych w sąsiedztwie dróg powinno uwzględniać szereg czynników lokalnych, odnoszących się tak do rodzaju samego źródła hałasu którym uznać należy drogę jak również do obszarów, dla których ekranowanie ma spełniać rolę bariery akustycznej, poprawiającej jakość klimatu akustycznego.

Jednoczesne zastosowanie obydwu rozwiązań przyniesie zdecydowanie korzystniejszy efekt końcowy w obszarze objętym ochroną akustyczną, na który potencjalna droga ma wpływ. Należy jednak pamiętać, aby w projektowaniu samego ekranowania uwzględnić konieczność wprowadzenia skutecznego efektu barierowego dla fali akustycznej tak dla najbliższego pasa ruchu jak i tych pasów, które od ewentualnego ekranu oddalone są najbardziej mając jednocześnie na uwadze lokalizację terenu, który chcemy ochronić przed nadmiernym hałasem.
Połączenie przytoczonych wyżej rozwiązań ochronnych w walce z emisją do środowiska hałasu komunikacyjnego ma szansę przyczynić się do poprawy jakości klimatu akustycznego w sąsiedztwie dróg modernizowanych lub do zachowania możliwie najkorzystniejszych parametrów klimatu akustycznego w terenie, na którym powstają nowe szlaki drogowe.

Wojciech Zimny